Αποσυνθετικό

Η χημική δομή των αποσαθρωτικών και των υπερδιασπαστικών ποικίλλει ευρέως ανάλογα με το έκδοχο που χρησιμοποιείται. Τα άμυλα, για παράδειγμα, είναι πολυσακχαρίτες που αποτελούνται από μόρια γλυκόζης συνδεδεμένα μεταξύ τους με γλυκοσιδικούς δεσμούς άλφα 1-4. Τα τροποποιημένα άμυλα έχουν τροποποιηθεί χημικά για να βελτιωθεί η λειτουργικότητά τους. Το γλυκολικό άμυλο νατρίου, για παράδειγμα, είναι ένας διασυνδεδεμένος νατριοκαρβοξυμεθυλαιθέρας αμύλου, ενώ το άμυλο 1500 είναι ένα προζελατινοποιημένο άμυλο αραβοσίτου που έχει τροποποιηθεί με θειικό νάτριο.

Τα έκδοχα με βάση την κυτταρίνη είναι επίσης πολυσακχαρίτες, αλλά αποτελούνται από μόρια γλυκόζης που συνδέονται μεταξύ τους με βήτα 1-4 γλυκοσιδικούς δεσμούς. Η μικροκρυσταλλική κυτταρίνη, για παράδειγμα, είναι μια μερικώς αποπολυμερισμένη κυτταρίνη που έχει υποστεί μηχανική επεξεργασία για να παράγει μικρά, κρυσταλλικά σωματίδια. Η νατριούχος κροσκαρμελλόζη, από την άλλη πλευρά, είναι μια διασυνδεδεμένη καρβοξυμεθυλοκυτταρίνη νατρίου.

Τα φυσικά κόμμεα, όπως το κόμμι γκουάρ, το κόμμι ξανθάνης και το κόμμι χαρουπιού, είναι πολυσακχαρίτες που λαμβάνονται από φυτικές πηγές. Είναι μακριές αλυσίδες μορίων σακχάρου που συνδέονται μεταξύ τους με γλυκοσιδικούς δεσμούς. Αυτά τα ούλα έχουν την ικανότητα να απορροφούν νερό και να διογκώνονται, γεγονός που βοηθά στη διευκόλυνση της διάσπασης του δισκίου ή της κάψουλας.

Οι ρητίνες ανταλλαγής ιόντων, όπως το polacrilin potassium και το Amberlite IRP69, είναι συνθετικά πολυμερή που περιέχουν λειτουργικές ομάδες που μπορούν να ανταλλάξουν ιόντα. Λειτουργούν απορροφώντας νερό και πρήξιμο, το οποίο διαταράσσει τη δομή του δισκίου ή της κάψουλας και προάγει την ταχεία αποσύνθεση.

Το πυριτικό ασβέστιο, όπως το φωσφορικό όξινο ασβέστιο και το φωσφορικό τριασβέστιο, είναι ανόργανες ενώσεις που χρησιμοποιούνται συνήθως ως έκδοχα στη φαρμακευτική βιομηχανία. Έχουν την ικανότητα να απορροφούν νερό και να διογκώνονται, γεγονός που βοηθά στη διευκόλυνση της αποσύνθεσης.

Το αλγινικό νάτριο είναι ένας φυσικός πολυσακχαρίτης που λαμβάνεται από καφέ φύκια που έχει τροποποιηθεί με ιόντα νατρίου. Η διασταυρούμενη πολυβινυλοπυρρολιδόνη είναι ένα συνθετικό πολυμερές που έχει διασταυρωθεί για να αυξηθεί η λειτουργικότητά του, ενώ η χιτοζάνη είναι ένα φυσικό πολυμερές που προέρχεται από χιτίνη.

Τα αποσαθρωτικά και τα υπερδιάσπαστα έκδοχα είναι βασικά συστατικά που χρησιμοποιούνται στη φαρμακευτική βιομηχανία για την ενίσχυση της διάλυσης και της βιοδιαθεσιμότητας των API. Υπάρχουν πολλά έκδοχα που χρησιμοποιούνται ως αποσαθρωτικά και υπεραποσαθρωτικά, συμπεριλαμβανομένων των αμύλων, των εκδόχων με βάση την κυτταρίνη, των φυσικών κόμμεων, των ιοντοανταλλακτικής ρητίνης, του πυριτικού ασβεστίου και άλλων. Αυτά τα έκδοχα έχουν διαφορετικές χημικές δομές και μηχανισμούς δράσης, αλλά όλα λειτουργούν για να διευκολύνουν την ταχεία αποσύνθεση δισκίων ή καψουλών. Η χρήση αποσαθρωτικών και υπερδιασπαστικών σε φαρμακευτικές συνθέσεις είναι σημαντικός παράγοντας για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των φαρμάκων και τη διασφάλιση της ασφάλειας των ασθενών.

1. Μια διεργασία για την παρασκευή ενός αποσαθρωτικού, κατάλληλου για χρήση σε μια σύνθεση με τη μορφή ενός χυτευμένου σώματος, που περιλαμβάνει τον σχηματισμό με μια διαδικασία ξηρής κοκκοποίησης μιας κοκκώδους σύνθεσης που περιλαμβάνει μια διογκούμενη άργιλο και ένα αδιάλυτο στο νερό ανόργανο υλικό.
2. Μια διεργασία για την παρασκευή ενός αποσαθρωτικού, κατάλληλου για χρήση σε μια σύνθεση με τη μορφή χυτευμένου σώματος, που περιλαμβάνει το σχηματισμό με μια διαδικασία ξηρής κοκκοποίησης μιας κοκκώδους σύνθεσης που περιλαμβάνει έναν διογκούμενο πηλό, ένα αδιάλυτο στο νερό ανόργανο υλικό και ένα διογκώσιμο στο νερό παράγοντας ο οποίος, στην άνυδρη κατάστασή του, δεν περιλαμβάνει περισσότερο από το 20 τοις εκατό του συνδυασμένου βάρους της εν λόγω διογκούμενης αργίλου, του εν λόγω αδιάλυτου στο νερό υλικού και του εν λόγω διογκώσιμου στο νερό παράγοντα.
.
4. Ότι η πίεση του κυλίνδρου κατά τη συμπίεση του κυλίνδρου κυμαίνεται από 8 έως 25 MPa.
5. Ότι οι κόκκοι κοσκινίζονται σε μέγεθος από 500 έως 3000 μm.
6. Μια σύνθεση κατάλληλη για χρήση ως αποσαθρωτικό σε μια σύνθεση με τη μορφή χυτευμένου σώματος, με την εν λόγω σύνθεση να έχει τη μορφή κόκκων που περιλαμβάνει έναν διογκούμενο πηλό, ένα αδιάλυτο στο νερό ανόργανο υλικό και έναν διογκώσιμο στο νερό παράγοντα ο οποίος, στην άνυδρο κατάσταση, δεν περιλαμβάνει περισσότερο από το 20 τοις εκατό του συνδυασμένου βάρους της εν λόγω διογκούμενης αργίλου, του εν λόγω αδιάλυτου στο νερό ανόργανου υλικού και του εν λόγω διογκώσιμου στο νερό παράγοντα.
7. Σύνθεση σύμφωνα με την αξίωση 6 που χαρακτηρίζεται από το ότι ο διογκώσιμος με νερό παράγοντας υπάρχει σε ποσότητα που δεν περιλαμβάνει περισσότερο από 7,5 τοις εκατό του συνδυασμένου βάρους της εν λόγω διογκούμενης αργίλου, του εν λόγω αδιάλυτου στο νερό ανόργανου υλικού και του εν λόγω διογκώσιμου στο νερό παράγοντα.
8. Σύνθεση σύμφωνα με την αξίωση 6 ή 7 που χαρακτηρίζεται από το ότι ο διογκώσιμος με νερό παράγοντας υπάρχει σε ποσότητα που περιλαμβάνει τουλάχιστον 1 τοις εκατό του συνδυασμένου βάρους της εν λόγω διογκούμενης αργίλου, του εν λόγω αδιάλυτου στο νερό υλικού και του εν λόγω διογκώσιμου στο νερό παράγοντα.
9. Σύνθεση σύμφωνα με οποιαδήποτε από τις αξιώσεις 6 έως 8, χαρακτηριζόμενη από το ότι ο διογκούμενος πηλός είναι άργιλος σμηκτίτη.
10. Σύνθεση σύμφωνα με την αξίωση 9 που χαρακτηρίζεται από το ότι η άργιλος σμηκτίτη είναι άργιλος μπεντονίτη.
11. Σύνθεση σύμφωνα με οποιαδήποτε από τις αξιώσεις 6 έως 10 που χαρακτηρίζεται από το ότι το αδιάλυτο στο νερό ανόργανο υλικό είναι πυρίτιο, ένα υλικό που περιέχει τουλάχιστον 70 τοις εκατό πυρίτιο κατά βάρος ή ένα αργιλοπυριτικό.
12. Σύνθεση σύμφωνα με την αξίωση 11 που χαρακτηρίζεται από το ότι το αδιάλυτο στο νερό ανόργανο υλικό είναι ένα κρυσταλλικό αργιλοπυριτικό που είναι ένας ζεόλιθος που έχει τον εμπειρικό τύπο
Mz/nO ■ Al203 • xSi02 • yH20 όπου το M αντιπροσωπεύει ένα μεταλλικό κατιόν με σθένος n, το x δείχνει την αναλογία ατόμων πυριτίου προς άτομα αλουμινίου και y την αναλογία μορίων νερού προς άτομα αλουμινίου.
13. Σύνθεση σύμφωνα με την αξίωση 12 που χαρακτηρίζεται από το ότι ο ζεόλιθος είναι ένας ζεόλιθος Ρ, ένας ζεόλιθος Α ή ένας ζεόλιθος Χ.
14. Σύνθεση σύμφωνα με την αξίωση 12 ή 13 που χαρακτηρίζεται από το ότι ο ζεόλιθος είναι ένας ζεόλιθος Ρ στον οποίο το Μ είναι ένα αλκαλικό μέταλλο και το χ έχει μια τιμή στην περιοχή από 1,8 έως 2,66.
15. Σύνθεση σύμφωνα με την αξίωση 12, 13 ή 14 που χαρακτηρίζεται από το ότι ο ζεόλιθος είναι ένας ζεόλιθος Ρ με περιεκτικότητα σε νερό στην περιοχή από 9 έως 12 τοις εκατό κατά βάρος του ζεόλιθου.
16. Σύνθεση σύμφωνα με οποιαδήποτε από τις αξιώσεις 6 έως 15 που χαρακτηρίζεται από το ότι οι σχετικές ποσότητες διογκούμενης αργίλου και κρυσταλλικού αργιλοπυριτικού στο κοκκώδες αποσαθρωτικό είναι σε αναλογία 9:1 έως 1:9 κατά βάρος άργιλος: αργιλοπυριτικό.
17. Σύνθεση σύμφωνα με οποιαδήποτε από τις αξιώσεις 6 έως 16, χαρακτηριζόμενη από το ότι ο διογκούμενος πηλός υπάρχει στο κοκκώδες αποσαθρωτικό σε ποσότητα από 20 έως λιγότερο από 50 τοις εκατό κατά βάρος και το αδιάλυτο στο νερό υλικό υπάρχει στο κοκκώδες αποσαθρωτικό σε ποσότητα που κυμαίνεται από 35 έως 70 τοις εκατό κατά βάρος.
18. Σύνθεση σύμφωνα με οποιαδήποτε από τις αξιώσεις 6 έως 17 που χαρακτηρίζεται από το ότι ο διογκώσιμος από το νερό παράγοντας έχει μέσο μέγεθος πρωτογενούς σωματιδίου έως 600 μm.
19. Σύνθεση σύμφωνα με οποιαδήποτε από τις αξιώσεις 6 έως 18 που χαρακτηρίζεται από το ότι ο διογκώσιμος από το νερό παράγοντας έχει ικανότητα διόγκωσης νερού τουλάχιστον 5 cm3/g.
20. Σύνθεση σύμφωνα με οποιαδήποτε από τις αξιώσεις 6 έως 19 που χαρακτηρίζεται από το ότι ο διογκώσιμος από το νερό παράγοντας είναι φυσική κυτταρίνη, διασυνδεδεμένη κυτταρίνη, καρβοξυμεθυλοκυτταρίνη νατρίου, καρβοξυμεθυλοκυτταρίνη νατρίου, καρβοξυμεθυλοκυτταρίνη νατρίου με σταυροδεσμούς, προζελατινοποιημένο άμυλο, διασταυρούμενη συνδεδεμένο άμυλο ή διασταυρούμενη πολυβινυλοπυρρολιδόνη.

Η διάχυση του νερού μέσω της μήτρας τριών υπερδιασθρωτικών, δηλαδή γλυκολικού αμύλου νατρίου (SSG), νατριούχου κροσκαρμελλόζης (cCMC-Na) και κροσποβιδόνης (cPVP), μελετήθηκε σε υπομοριακό επίπεδο χρησιμοποιώντας φασματοσκοπία και μοριακή εξασθενημένη ολική ανάκλαση (ATR)-FTIR προσομοιώσεις δυναμικής και τα αποτελέσματα συσχετίστηκαν με μελέτες πρόσληψης νερού που πραγματοποιήθηκαν σε επίπεδο σωματιδίων χρησιμοποιώντας μοντελοποίηση Παράλληλης Εκθετικής Κινητικής (PEK) σε μελέτες δυναμικής απορρόφησης υγρασίας και οπτική μικροσκοπία. Μελέτες ATR-FTIR έδειξαν ότι το νερό διαχέεται μέσα στο cPVP μέσω μιας διαδικασίας ταχείας δράσης, ενώ στο SSG και το cCMC-Na, εντοπίστηκαν μια αργή και μια γρήγορη διαδικασία που δρουν ταυτόχρονα. Το ίδιο μοτίβο σχετικά με τον ρυθμό πρόσληψης νερού για όλα τα υπερδισαθρωτικά βρέθηκε επίσης σε επίπεδο σωματιδίων με τη μοντελοποίηση PEK. Επιπλέον, η προσομοίωση μοριακής δυναμικής βοήθησε στην αποσαφήνιση των μοτίβων δεσμών υδρογόνου που σχηματίστηκαν μεταξύ του νερού-SSG και του νερού-cCMC-Na, κυρίως μέσω των καρβοξυλικών ατόμων οξυγόνου τους και δευτερευόντως μέσω των υδροξυλομάδων τους, ενώ το cPVP σχημάτισε δεσμούς υδρογόνου μόνο μέσω του καρβονυλικού οξυγόνου. Τέλος, οι αλυσίδες cPVP έδειξαν σημαντική ευελιξία κατά την ενυδάτωση, ενώ οι αλυσίδες cCMC-Na και SSG διατηρούν τη διαμόρφωσή τους σε κάποιο βαθμό, εξηγώντας την εκτεταμένη διόγκωση που παρατηρήθηκε επίσης σε επίπεδο σωματιδίων από μελέτες ενυδάτωσης με οπτικό μικροσκόπιο.